نوروز مبارک آنلاین سلامت

سلام من یک دختر ۱۷ ساله ام و علایم اسپرگر را در خودم میبینم از ۲ سالگی با شنیدن صدای اهنگ از تلویزیون یا حتی بدون دلیل دور خودم میچرخیدم و تا ۱۰ سالگی خیلی اینکار را انجام میدادم و پس از ان به تکان دادن پایم تا حالا عادت کردم و درهر حالت و شرایطی اینکار را میکنم یا با موها و لبم ور میروم بدون اغراق میگویم که تنها کلاس سوم راهنمایی و اول دبیرستان با یک نفر دوست بودم و سالهای دیگر هیچ دوستی نداشتم دوسال هست که تکان هایم شدیدتر شده حین گوش دادن موسیقی خودم را به عقب و جلو روی صندلی تاب میدهم میتوانم برای چند ساعت به یک عکس خیره شوم یا اهنگی را بارها گوش کنم به نور و گرما خیلی حساسم در دوران کودکی ام تا زمانی که خانه کاملا تاریک و سکوت نبود نمیتوانستم بخوابم توانایی دلداری دادن کسی را ندارم و از دست دادن ، بوسیدن یا در اغوش گرفتن دیگران به غیر از پدر و مادرم خوشم نمیاید معلم های اول و دوم دبستانم بهم میگفتند که هنگام صحبت کردن عکس العملی در چهره ام نشان نمیدهم و بهم میگفتند باید لبخند بزنم یا دستانم را تکان دهم در ۸،۹ سالگی بدون هیچ ترسی لبه پنجره اتاقم از اپارتمان بلند مینشستم و با داد و فریاد مردم از خیابان از پنجره پایین میامدم برادری دارم که ۲ سال ازم کوچکتر است و رفتاراتی مانند من دارد تا ۵،۶ کلمات ساده ای مثل خواهر را اشتباه تلفظ میکرد و تمام حرکات من را تقلید میکرد تا دوران نوجوانی اش همیشه یک نوع نقاشی ان هم بدون رنگ کردن میکشید فقط با اصرار معلمش از مداد رنگی استفاده میکرد ناخن هایش را میجوید و الان عادت دارد با انگشتان پایش ور رود هر دویمان در کودکی تند و ناواضح صحبت میکردیم و هر دویمان به صدای داد و فریاد یا دیدن صحته های دعوا حساسیم برادرم به اینگونه صداها حساس تر است او خیلی زیاد اختلال توجه و تمرکز دارد و تا حالا هیچوقت حتی یک کتاب داستان هم نخوانده و در درس های حفظی ضعیف بود اما ریاضی اش خوب است من پس از تعطیل شدن مدرسه ام برای خواندن کنکور بجای درس خواندن بیشتر حرکات تکراری مثل دایم موسیقی گوش کردن را انجام میدادم و تمرکز به کلی از بین رفته مادر و پدرم هم کارشان اداری است و همیشه روزی دو شیفت کار میکنند و من و برادرم بیشتر اوقات خانه تنها و با هم بوده ایم و هستیم لطفا راهنمایی ام کنید.


doctor

بهرحال شما مسائل مختلفی رو در صحبتتون مطرح کردین در مورد خودتون و در مورد برادرتون و اون چیزی که به نظر من رسید که هر دوتون شاید شخصیت های دوری گزینی یا اجتنابی داشته باشین از نظر ویژگی های شخصیتی.ولی در مورد آسپرگر تا زمانی که توسط یک روانپزشک ارزیابی نشید تشخیص قطعی رو نمیشه داد و من پیشنهاد می کنم در هر جایی که هستید به یک روانپزشکی که اگر روانپزشک کودک باشه بهتر چون با اختلالات آسپرگر سروکار بیشتری داشته مراجعه بفرمایید و از نظر تشخیصی یک ارزیابی کامل بشید.

1/8/2018 8:09:27 PM


به این مطلب امتیاز دهید :
0.00 از 5


ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: