کمک از دیدگاه روانشناسی

2202 بازدید | ۱۳۹۲/۱۰/۱۱
امتیاز 0.00 تعداد رای 0
کمک از دیدگاه روانشناسی
 
 
 
از دیدگاه روانشناسی افرادی که کمک کردن به دیگران را (اعم از انسان، حیوان و گیاهان) یکی از دغدغه های اصلی خود می بینند، به بالاترین جایگاه انسانی رسیده اند.
 
 
 
تا بحال شده وقتی که دارید کباب سلطانی را روی باربی کیوی حیاط خود باد می زنید به گرسنگان هم فکر کنید؟
لحظه ای درنگ!
به زندگی کمی عمیق تر نگاه کنیم...   زندگی چیست؟ آیا فقط خوردن و خوابیدن و...؟؟؟  لحظه ای به خود زحمت می دهیم که به دیگران هم فکر کنیم؟
آن زمان که دهانمان پر از گوشت آبدار کباب شده است و آنقدر مزه اش زیاد است که در لقمه سوم چهارم دیگر زیاد حس اش نمی کنیم؛ کودکی گرسنه در همین نزدیکی ها (نه در سومالی، نه در استان های محروم کشورمان، بلکه در چهار راه بالایی منزلمان)، تکه نانی را خالی خالی و بزحمت می خورد بلکه سیر بماند و... چه بگویم؟ انسان از خجالت آب می شود و ممکن است لحظه ای به خود بیاید!
فقط گرسنگی نیست! پزشکی را بیاد می آورم که برای کمبود پول عمل جراحی یک خانم مستمند شهرستانی، دست رد به سینه اش زد و با این کار سوگندنامه حرفه ای خود را زیر پا لگدمال کرد و نام دیگر همکاران را نیز در پس اتهام نهاد! البته خوشبختانه معدودند ولی هستند!!!
 
روان شناسان، مهربانی را مجموعه ای از احساسات مرتبط با نوع دوستی، همیاری، سخاوت و تمایل کلی برای کمک به دیگران می دانند. افراد مهربان معتقدند که دیگران نیز به اندازه آنها اهمیت دارند. همچنین، از نظر آنها دادن باارزش تر از گرفتن است. نتایج پژوهش ها نشان داده اهست که اعمال خیرخواهانه و کمک به دیگران سبب افزایش بهزیستی روانی و جسمانی افراد می شود.
 
تحقيقات 5 ساله دانشمندان از 846 نفر نشان داده است  که احتمال مرگ افرادی که در شرايط استرس آور زندگی خود به ديگران کمک کرده‌اند، کمتر از ديگران می باشد.
از دیدگاه روانشناسی افرادی که کمک کردن به دیگران را (اعم از انسان، حیوان و گیاهان) یکی از دغدغه های اصلی خود می بینند، به بالاترین جایگاه انسانی رسیده اند. طبق نظریه مزلو (که همگی با آن آشنا هستید) انسان ها مراتب نیازها را طی می کنند.
کسانی که به نیازهای سطح پایین توجه می کنند و فقط به فکر خودشان هستند بیشتر مستعد بیماریهای روانی و قلبی-عروقی هستند. از آن طرف افرادی که برای دیگران قدم برمی دارند، پرشور، آسوده، ضد بیماری، ارزشمند و مقبول همگان هستند. خب چرا ما وجدانی آسوده و نفسی از اعماق راحتی نداشته باشیم؟
 
بسیاری از صفات شخصیتی اکتسابی هستند! و اصلا عیبی ندارد که از افراد مطلوب الگو برداریم! کمک کردن در وهله اول برای خودمان و بعد برای دیگران سودمند است.
کمک کردن مارا سبک بال و آسوده می کند و غل و زنجیر کینه و خودخواهی را جدا می کند. و آنوقت است که طعم دیگر زندگی را می چشیم.
 
کمک کردن فقط پولی نیست! خانومی را بیاد دارم که روزهای جمعه به آسایشگاه کهریزک می رفت و مادران مسن را حمام می کرد. نه هزینه ای و نه چک و تراولی! و کدام چک و پول و دلار می تواند با این لذت و پاداش برابری کند؟
 
 
طعم کمک کردن را بچشیم ؛ همین!
به این مطلب امتیاز دهید :
0.00 از 5

برچسب ها


نظرات کاربران
نظر دهید

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: