درمان بی اختیاری ادرار در زنان

63 بازدید | ۱۳۹۷/۹/۱۴
امتیاز 0.00 تعداد رای 0
 درمان بی اختیاری ادرار در زنان

بی‌اختیاری ادرار به خروج غیرارادی ادرار اطلاق می‌شود .بی‌اختیاری ادرار ناشی از فشار به علت ضعیف بودن عضلات ناحیه لگن رخ می‌دهد؛ در حقیقت عضلات لگن، عضلات اطراف مجرای ادراری را نگه می‌دارند زمانی که این عضلات ضعیف می شوند بی اختیاری ادراری رخ می دهد و می‌تواند عامل مهمی در کاهش کیفیت زندگی به‌شمار رود. شیوع این نوع بی اختیاری که در هر سنی می‌تواند ایجاد شود در زنان دو برابر مردان است و حدود نیمی از زنان را گرفتار می‌کند.

عضلات کف لگن گروهی از عضلات هستند که در پایین لگن قرار دارند و ارگان‌های لگنی را حمایت و ضمن احاطه کردن مجرای ادراری، واژن و مقعد در افزایش پایداری و ثبات کمر و لگن نقش مهمی ایفا می‌کنند.یکی از مهم‌ترین وظایف عضلات کف لگن، حفظ و نگه داشتن ادرار در مثانه است.عضلات کف لگن با یک انقباض ملایم و البته همیشگی این وظیفه را انجام می‌دهند و قبل از فعالیت‌های بدنی مانند بلند کردن بار منقبض می‌شوند اما در صورتی که این عضلات ضعف داشته باشند و یا به موقع و در زمان مناسب وارد عمل نشوند مشکلی به نام بی‌اختیاری ادرار می‌تواند به‌وجود آید.

علائم شایع بی اختیاری ادراری

اگر هنگام عطسه و یا سرفه، ناگهان ادرار از شما خارج شود و یا اگر در شب ناگهان از خواب بیدار شده و با عجله خود را به دستشویی برسانید یا با اینکه تازه از دستشویی بیرون آمده‌اید، دوباره نیاز به دفع ادرار پیدا کنید؛ در این صورت دچار بی‌اختیاری ادرار شده‌اید.
 

دسته بندی بی اختیاری ادارای

بطور کلی دارای بی اختیاری ادراری در دو نوع مهم استرسی و اضطراری است.
بی‌اختیاری ادراری اضطراری به علت فعالیت بیش از حد مثانه اتفاق می‌افتد که معمولاً به دنبال برخی از بیماری‌های مغز و اعصاب مثل سکته مغزی بروز می‌کند.
بی‌اختیاری ادراری استرسی شایع‌ترین نوع بی‌اختیاری است که در اثر استرس فیزیکی ناشی از عواملی مثل عطسه، سرفه، خندیدن، بلند کردن بار یا ورزش اتفاق می‌افتد و شرایطی مثل ابتلا به یبوست یا اضافه وزن این مشکل را تشدید می‌کند.گرچه بی‌اختیاری ادراری استرسی می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد ولی یکی از علت‌های اصلی آن، ضعف عضلات کف لگن است.


مهمترین عوامل در بروز بی اختیاری اداری

مهمترین عوامل خطر در بی‌اختیاری ادراری شامل بارداری و زایمان مهبلی، جراحی دستگاه ادراری، ضعف عضلات کف لگن، سکته ی مغزی، چاقی مرضی، اختلالات مغزی مانند بیماری پارکینسون و تمرینات شدید ورزشی، حمل وسایل سنگین، افزایش سن و بیماری ریوی که باعث افزایش سرفه می شود مانند آسم و برونشیت مزمن است.

تست‌های تشخیصی بی اختیاری ادراری

سیستوسکوپی
بررسی اورودینامیک
آزمایش فشار مثانه(Stress)
Post-void residual (PVR)
سونوگرافی (Ultrasound)


توصیه هایی به بیماران مبتلا به بی اختیاری ادراری

ارائه تکنیک‌های رفتاری مانند تمرین مثانه، ادرار کردن بر اساس ساعت تنظیم شده نه بر اساس نیاز، کنترل رژیم غذایی، مصرف مایعات و تکنیک‌های فیزیکی مانند نرمشهای تقویتی برای عضلات لگن و استفاده از محرک‌های الکتریکی به این بیماران ارائه می‌شود همچنین در بعضی موارد تجویز داروها، دستگاه‌های خاص و اقدامات جراحی نیز برای درمان بی‌اختیاری ادرار استفاده می‌شود. کنترل وزن، استفاده نکردن از دخانیات، خودداری از مصرف مصرف محرک‌های مثانه مانند نوشابه و چای، نرمش‌های خاص زمان بارداری، رژیم غذایی با فیبر زیاد و ورزش کردن برای بهبود شرایط موجود توصیه می‌شود.


درمانهای موجود برای بی‌اختیاری ادرار 

ورزش کگل (Kegel)
بی اختیاری ادرار ناشی از فشار به علت ضعیف بودن عضلات ناحیه لگن رخ می‌دهد؛ در حقیقت عضلات لگن، عضلات اطراف مجرای ادراری را نگه می‌دارند؛ به عضلات لگن خود فشار آورید، مانند وقتی که ادرار خود را نگه می‌دارید؛ سپس به مدت 10 ثانیه آن را به همان حالت سفت شده نگه دارید و بعد عضلات را شل کنید؛ هر روز 3 تا 4 بار این ورزش را انجام دهید؛ با این ورزش، عضلات لگن قوی‌تر می‌شوند و می‌توانید مثانه خود را کنترل کنید.
متخصص فیزیوتراپی باید این عضلات را ارزیابی و به‌طور دقیق معاینه کند.بعد از معاینه در صورتی که تشخیص داده شود که عملکرد عضلات کف لگن مختل شده است، تمرین‌های خاصی برای تقویت و بهبودی هماهنگی آنها تجویز می‌شود. لازم است این تمرینات به‌طور منظم و به مدت چندین ماه انجام شوند.

درمان بی اختیاری ادرار با لیزر

درمان بی اختیاری ادراری توسط لیزر، جایگزین نوین برای جراحی به شمار می آید که بدون بیهوشی و درد صورت می گیرد. تعداد دفعات درمانی معمولا بین یک تا سه جلسه و به فواصل یک ماه تا شش هفته صورت می گیرد و مدت زمانی در حدود ۲۰ دقیقه در هر نوبت طول می کشد. به لطف استفاده از تکنولوژی جدید درمان با لیزر ایربیوم استحکام دیواره مثانه و پیشابراه بواسطه افزایش کلاژن سازی و تقویت کلاژنهای موجود بالا رفته که به نوبه خود باعث درمان این معضل بزرگ می گردد.

تزریق کلاژن

یکی دیگر از راه‌های جلوگیری از خروج ادرار، تزریق کلاژن در بافت‌های اطراف مجرای خروجی ادرار است؛ این تزریق باعث افزایش ضخامت پوشش مجرای خروج ادرار و ایجاد مقاومت در برابر خروج ادرار می‌شود؛ تزریق باید هر 12 تا 18 ماه یک بار تکرار شود؛ این تزریق فقط برای بی‌اختیاری ادرار ناشی از فشار موثر است.

 رفتار درمانی

تکنیک‌های رفتاری (بیوفیدبک، بازتوانی ماهیچه لگن، بازآموزی مثانه، برنامه‌ریزی کاهش وزن وتغییر در رژیم غذایی)

درمان دارویی

داروها مانند اکسی بوتینین، پسودوافدرین و فنیل پروپرانولامین، داروهای آمی تریپتیلین و آموکساپین در کاهش انقباض مثانه مؤثر است.

پساری

پساری یک حلقه پلاستیکی است، شبیه به دیافراگم ضدبارداری است که در داخل واژن قرار می‌گیرد.

کاتتریزاسیون با سوند

ایمپلنت ایمپلنت‌ها موادی هستند که به درون بافت پیشابراه تزریق می‌شوند. ایمپلنت فضاهای خالی در پیشابراه را می‌بندد و بی‌اختیاری ادرار فشاری را کاهش می‌دهد.

تحریک الکتریکی

تحریک عصب تحریک الکتریکی اعصابی که مثانه را کنترل می‌کنند می‌تواند علائم بی‌اختیاری ادرار فوری را بهبود ببخشد.

عمل جراحی

جراحی چنانچه سایر روش‌های درمانی مؤثر نباشد،انتخاب نهایی عمل جراحی است. غالباً برای بیماران دچار بی‌اختیاری ادرار ناشی از فشار، عمل جراحی سرپایی انجام می‌شود؛ یکی از راهکارهای درمان بی‌اختیاری ادرار ناشی از فشار، قرار دادن مثانه در اسلینگ است؛ اسلینگ یک تکه از بافت و یا ماده‌ای است که موجب بالا نگه داشتن مثانه و جلوگیری از ناگهانی خارج شدن ادرار می‌شود.یکی دیگر از راه‌ها عبارتست از بالا کشیدن مثانه در بالاتر از موقعیت طبیعی؛ در این روش از اسلینگ استفاده نمی‌شود.

برای بیماران دچار بی‌اختیاری ادرار تحریک پذیر (اصراری)، برای افزایش ظرفیت ذخیره سازی مثانه عمل جراحی صورت می‌گیرد و یا وسیله‌ای که انقباض مثانه را با علامت‌های الکتریکی کنترل می‌کند، نصب می‌کنند.

پیشگیری از بی‌اختیاری ادرار

وزن خود را متعادل کنید؛ ورزش کگل را هر روز انجام دهید؛ اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید؛ سیگار کشیدن باعث سرفه می‌شود و همین امر موجب فشار به مثانه و تشدید خروج ادرار می‌شود؛ از غذاها و یا نوشیدنی‌های خاصی که موجب تشدید این مشکل می‌شوند، خودداری کنید؛ برای مثال اگر می‌دانید که در طول روز بیشتر از 2 فنجان قهوه بنوشید، ادرارتان را نمی‌توانید کنترل کنید، پس یک فنجان قهوه بنوشید و یا از نوشیدن قهوه صرفنظر کنید.غذاهای دارای فیبر بالا مصرف کنید؛ غذاهای دارای فیبر باعث جلوگیری از یبوست می‌شود؛ یبوست عامل خطر بی‌اختیاری ادرار است؛ ورزش کنید؛ فعالیت بدنی خطر ابتلا به بی‌اختیاری ادراری را کم می‌کند.
 

به این مطلب امتیاز دهید :
0.00 از 5

برچسب ها


مطالب مرتبط:
نظرات کاربران
نظر دهید

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: