نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور

درمان و مدیریت کولیت اولسراتیو درکودکان

درمان و مدیریت کولیت زخمی یا اولسراتیو در کودکان

 

هدف کلی از مدیریت بیماریهای التهابی روده در کودکان، کنترل بهینه بالینی و آزمایشگاهی این بیماری با حداقل عوارض است که در عین حال بیمار تا حد ممکن بتواند زندگی و عملکرد نرمال همانند دیگران داشته باشد.

بیشتر بیماران مبتلا به کولیت زخمی را میتوان به صورت سرپایی مداوا کرد. در غیر این صورت، بستری شدن در بیمارستان در شرایطی که حداکثر درمانهای سرپایی ناموفق بوده است یا بیماری شدید است انجام میشود.

 

درمان کولیت زخمی خفیف

کولیت زخمی خفیف در کودکان را میتوان با دارو درمانی مداوا کرد که غالبا برای این منظور از عاملهای ضد التهابی استفاده میشود.

اسید آمینوسالیسیلیک 5

مدیریت سرپایی اصلی، درمان ضد التهابی با اسید آمینوسالیسیلیک 5 است. سولفاسالازین اولین انواع آماده سازی برای درمان کولیت زخمی بود. بعدتر مسالامین معرفی شد. مسالامین ممکن است عوارض کمتری در مقایسه با داروی قبلی داشته باشد چرا که ترکیبات سولفا از آن حذف شده اند. با این حال این دارو در کودکان استفاده نمیشود.

قرصهای آساکول در پژوهشی به مدت شش هفته با دو دوز در 82 کودک بیمار در سن 5 تا 17 سال که دچار کولیت زخمی فعال خفیف تا متوسط بودند، استفاده شده و مورد بررسی قرار گرفت. تمامی بیماران از نظر رده وزنی دسته بندی شدند (17 تا کمتر از 33، 33 تا کمتر از 54، 54 تا 90 کیلو گرم) و به صورت تصادفی دوز کم یا دوز زیاد دریافت کردند. تا شش هفته معاینات غربالگری و اصولی انجام شد. مشخص شد دوز بالا موثرتر از دوز کم نبود و دوز مورد تایید در نظر گرفته نشد. در هفته ششم، 73% از بیماران در گروه دوز کم و 70 درصد از بیماران در گروه دوز زیاد بر اساس TM-Mayoبه موفقیتهایی دست یافتند. 34 درصد از بیماران گروه دوز کم و 42.5 درصد از بیماران دوز زیاد به درمان کامل پاسخ دادند.

کپسولهای پنتاسا ممکن است باز شوند به طوری که میتوان ذرات آن را با قاشق بلعید اما این باز شدن کپسول باعث میشود دارو در دستگاه گوارش در بخشی که دچار بیماری نیست، تا حد زیادی تخریب شود. بالسالازید یکی دیگر از اشکال اسید آمینو سالیسیلیک 5 است که تنها در روده بزرگ فعال است.

در مسالامین از سیستم رهش مولتی ماتریکس استفاده میشود که وابسته به اسیدیته است و اسید آمینو سالیسیلیک 5 را در تمامی طول روده بزرگ به تدریج آزاد میکند.

درمان راست روده ممکن است سودمند باشد. بسیاری از علائم کولیت زخمی مانند احساس فوریت دفع عوارض ثانویه بیماری راست روده یا کولیت سمت چپ هستند. شیاف اسید آمینو سالیسیلیک 5 به تنهایی برای التهاب آستر راست روده (پروکتیت) و پروکتوسیگموئیدیت در بهبودی موثر است و نرخ موفقیت آن بالا (70 تا 80 درصد) گزارش شده است.

 

درمان با پروبیوتیک

پروبیوتیکها به عنوان محصولات غذایی میکروبی زنده معرفی میشوند که تاثیر مفیدی برای میزبان دارند. پروبیوتیکها به عنوان درمانهای بالقوه اختلالات گوارشی متعددی پیشنهاد شده اند. اما در مورد این که آیا این درمانها واقعا موثر هستند یا نه، هنوز اتفاق نظر وجود ندارد.

 در تحقیقات اخیر در مورد پروبیوتیکهای خاص، افراد شرکت کننده در گروهی که تحت درمان بودند 93 درصد بهبودی داشتند اما در گروه کنترل میزان بهبودی 35 درصد بود و نرخ عود بیماری ظرف یک سال در گروه تحت درمان با پروبیوتیک 21 درصد و در گروه کنترل 73 درصد بود.

پروبیوتیکها شاید درمان مکمل مناسبی در کنار درمانهای دیگر باشند چرا که احتمال عوارض در آنها کم است. پروبیوتیکها میتوانند نقش مهمتری در پوچیت (pouchitis ) بیماران کولیت زخمی داشته باشند.

 

درمان کولیت زخمی متوسط تا شدید

عود حاد کولیت زخمی متوسط تا شدید در کودکان به کورتیکواستروئیدها به خوبی پاسخ میدهد. اما این درمان عوارض متعددی دارد که مصرف بلند مدت آن را محدود مینماید. عاملهای تنظیم کننده ایمنی مانند مرکاپتوپورین 6 در بیمارانی که وابسته به استروئید هستند یا افرادی که بیماری آنها به درمان استروئید مقاوم است، مفید است. این داروها سه ماه طول میکشد تا تاثیر بگذارند. فایده این داروها در بیماری شدت حاد بسیار محدود است.

 

کورتیکواستروئیدها

داروهای کورتیکواستروئید مانند پردنیزون در کنترل عود حاد این بیماری موثر هستند اما مصرف بلند مدت آنها به علت عوارض متعدد، درست نیست.

کورتیکواستروئیدها به ایجاد نارسایی رشد خطی شناخته شده هستند که ممکن است از نظر بالینی در بیماران جوان مبتلا به بیماریهای التهابی روده اهمیت زیادی داشته باشد. همچنین کورتیکواستروئیدها منجر به پوکی استخوان میشوند که باعث شکستگی های فشاری ستون فقرات میشود. برخی از تاثیرات نامطلوب این داروها بر زیبایی شامل افزایش وزن، جوش و آکنه و ظاهر شبیه سندرم کوشینگ می باشد.

علیرغم عوارض نامطلوب، در برخی بیماران برای تحت کنترل قرار گرفتن بیماری، وابستگی به استروئید اتفاق می افتد. در برخی دیگر از بیماران، کولیت زخمی به استروئید به خوبی پاسخ نمیدهد. هنگامی که بیمار کولیت زخمی علائم وابستگی به استروئید را نشان میدهد، برای محدود کردن استروئید درمانهای دیگری باید استفاده شود.

 

کورتیکو استروئید تزریقی مانند متیل پردنیزولون در بهبودی در شرایطی که استروئیدهای خوراکی مفید نبوده‌ اند، می‌تواند مؤثر واقع شود. به نظر می‌رسد افزایش چشمگیر کارایی دارو در دوزهای بالای دو میلی گرم در روز اتفاق بیفتد (تا دوز متجاوز از 48 میلی گرم در روز ). استروئید تزریقی دوز بالا عوارض نامطلوب استروئیدهای خوراکی را دارد و احتمال بالا رفتن فشار خون و قند خون را افزایش می‌دهد.

 

داروهای تنظیم‌ کننده ایمنی

دارای تنظیم ‌کننده ایمنی، آنالوگهای پورین هستند که از سنتز ریبونوکلئوتیدهای پورین و تکثیر سلولی جلوگیری می‌کنند. عامل‌های سرکوب ‌کننده ایمنی از واکنش سیستم ایمنی سلول‌های طبیعی نابودگر و سلول‌های تی سیتوتوکسین جلوگیری می‌کنند.

از عامل‌های تنظیم ‌کننده ایمنی (مانند 6-mercaptopurine و azathioprine ) در بیماران مبتلا به اختلال التهابی روده که وابستگی به استروئید دارند یا بیماری‌هایی که به درمان استروئید مقاوم هستند، استفاده می‌شود. این داروها تقریباً سه ماه باید مصرف شود تا کاملاً تأثیر بگذارد بنابراین برای وضعیت حاد بیماری مناسب نیستند.

اگر چه عامل‌های تنظیم کننده ایمنی معمولاً به خوبی توسط بدن تحمل می‌شود اما احتمال بروز عوارض نامطلوب التهاب لوزالمعده (پانکراتیت)، هپاتیت و نارسایی مغز استخوان وجود دارد. پانکراتیت معمولاً یک واکنش فردی است که ارتباطی با دوز دارو ندارد و با قطع مصرف دارو، برطرف می‌شود. هپاتیت به نظر می‌رسد با تجمع متابولیت دارو در بدن ارتباط داشته و ممکن است با قطع نیاز تنظیم دوز دارو برطرف شود. سرکوب مغز استخوان مرتبط با دوز دارو بوده و ممکن است شروع تأخیری داشته باشد.

نظارت بر وضعیت بیماران از نظر وجود لکوپنی (کاهش تعداد گلبول‌های سفید) به صورت منظم باید از ابتدای شروع درمان انجام شود و دفعات آن در ماه‌های بعد کاهش یابد.

 

درمان بیماری برق آسای کولیک زخمی

درمان بیماری برق آسا شامل سیکلوسپورین، تاکرولیموس و اینفیلیکسیماب می باشد.

 

پروکتوکولکتومی کلی

از نظر پزشکی، عمل جراحی به عنوان درمان قطعی کولیت زخمی در نظر گرفته میشود. آناستاموز مقعد - کیسه ایلئوم که در دو - سه مرحله انجام میشود اغلب بیماران کولیت زخمی را معالجه مینماید، علائم را برطرف کرده و خطر ادنوکارسینوم روده را از بین میبرد در حالی که عمل جراحی در بیماران کرون و پانکولیت تسکین دهنده است.

پیش از 1980، پروکتوکولکتومی کلی با ایلئوستومی نهایی یا ایلئوستومی با حفظ اختیار (کوچ یا قاره) درمان اصلی محسوب میشد. با این حال در اواخر دهه هفتاد میلادی بود که گزارشهایی از عملهای جراحی حفظ اختیار دفع ارائه شد که در آن آناستاموز مقعد - کیسه ایلئوم انجام میشد. بر اساس تجربه، این عمل اصلاح شده و آناستوموز مقعد – کیسه ایلئوم متداولترین عمل جراحی برای بیماران کولیت زخمی شد که میخواستند اختیار دفع داشته باشند.

اگر کولکتومی برای کنترل علائم انجام نشود، خطر مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ ظرف 10 تا 25 سال پس از تشخیص کولیت، حدود 8 درصد است. بنابراین عمل جراحی برداشتن روده بزرگ اساسا برای بیشتر بیماران مبتلا به کولیت زخمی، ضروری است. از آنجایی که این بیماری محدود به روده بزرگ است، کولکتومی یک عمل برای درمان قطعی محسوب میشود.

تقریبا 5 تا 10 درصد از بیماران کولیت زخمی، به علت سرسختی و مقاومت کولیت شدید (برق آسا) به درمانهای معمول، نیاز به مداخله جراحی حاد دارند. به علاوه پانکولیت یک مشخصه پیش بینی کننده قوی برای نیاز به عمل جراحی در کودکان است.

موارد منع عمل جراحی مقعد – کیسه ایلئال در کودکان کولیت زخمی کم است. تنها منع مطلق، اختلال عملکرد عضله منقبض کننده مقعد است. در صورتی که کودک از پیش دچار بی اختیار مدفوع باشد (به علت اختلال عصب شناختی یا دلایل دیگری که باعث میشود حفظ این بخش ضرورتی نداشته باشد)، این روش توصیه نمیشود.

در کودکان کولکتومی اختیاری زمانی انجام میشود که مقاومت بیماری تا حد قابل توجهی در رشد و تغذیه یا توانایی حفظ سبک زندگی طبیعی تداخل ایجاد کردهب اشد یا دیسپلازی یا بدخیمی شناسایی شده باشد.

 

اصلاحاتی در برنامه غذایی کودکان مبتلا به کولیت زخمی

بیماران باید از مصرف غذاهایی که خوب گوارش نمیشوند مانند سبزیجات خام، آجیل و تخمه، مغزهای درختی و مواد سبوس دار پرهیز نمایند به خصوص آن دسته از بیمارانی که دچار تنگی مجرا هستند. بیمارانی که دچار بیماری برق آسا هستند، احتمال انسداد دارند یا مگاکلون سمی دارند نباید هیچی چیزی از طریق دهان مصرف کنند تا زمانی که وضعیتشان پایدار شود.                                                                                                                                                                                                                                                             دوستدار شما دکتر بهروز مقدادی

 

https://emedicine.medscape.com/article/930146-treatment#d12

می پسندم ( 0 نفر)
اشتراک گذاری :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved