چراهای والدین در دوران نوجوانی فرزندشان

82 بازدید | ۱۳۹۷/۷/۵
امتیاز 0.00 تعداد رای 0
چراهای والدین در دوران نوجوانی فرزندشان

چراهای والدین در دوران نوجوانی فرزندشان

چرا دختر14  ساله ی من پرخاشگری می کند؟                                                   

چرا پسر 16 ساله ی من سرکشی می کند؟                                                     

چرا فرزند نوجوان من انقدر مضطرب است؟                                                   

این ها همه چراهایی است که معمولا والدین در مراجعه با مشاوران راجع به فرزند نوجوانشان می پرسند.برای پاسخ به این سوال ابتدا به بررسی نقش محیط خانوادگی در رشد نوجوانان می پردازیم.رشد روانی و عاطفی نوجوان،به محیط خانوادگی بستگی زیادی دارد.نوجوانی که به جای ابراز مهربانی؛ با ستم،استبداد و تبعیض والدین روبرو می شود، به فردی ناسازگار،افسرده،ناراحت و زودرنج تبدیل می شود. اگر خانواده سخت گیری و فشار بیش از حد بر نوجوان اعمال کند،فرزندشان طغیانگر،سرکش و مضطرب می شود.در نتیجه محیط خانوادگی ما،بنیانگذار شخصیت اولیه،اخلاق و روحیات نوجوان ماست.بی توجهی و سهل انگاری نسبت به تربیت نوجوانمان باعث ویژگی های شخصیتی منفی می شود که از آن ها می ترسیم .علاوه بر رفتار والدین با نوجوانان،رفتار والدین با یکدیگر هم در شکل گیری شخصیت فرزندشان موثر است.امر ونهی های پدر و مادر،دادها و فریاد های آن ها و عصبانیتشان باعث اضطراب در نوجوانان می شود.                                              

حال به بررسی جزئی تر عمده ترین مشکلات شخصیتی نوجوانان می پردازیم:                

عصیان و سرکشی

از جمله عواملی که موجب سرکشی نوجوانان می شود،عدم درک والدین از دگرگونی های دوره ی نوجوانی است.البته این دگرگونی ها هم می توانند موجب آرامش نوجوان ما شود هم موجب طغیان و سرکشی او در مقابل خانواده و محیط پیرامون شود.سرکشی نوجوان ابتدا به صورت مخالفت،شروع می شود؛سپس به عصیان تبدیل می شود. این مخالفت ها و درگیری های والدین و نوجوان در نهایت به دوری آن ها از یک دیگر و حتی در بعضی موارد به فرار نوجوان از محیط خانوادگی ختم می شود. درنتیجه می توان گفت درک والدین از تغییرات دوره نوجوانی اهمیت بسزایی دارد.فشار و سخت گیری در برابر این تغییرات تنها به بدتر شدن اوضاع و دوری بیشتر منجر می شود.                                                             

عصبی بودن

این عصبانیت دردرجات مختلف اتفاق می افتد.در واقع نوجوان عصبی به محرک هایی واکنش نشان می دهد که برای بقیه مردم اهمیتی ندارد.از جمله دلایل عصبی شدن می توان به فشار های محیطی،وجود نقص جسمی،شکست های خانوادگی،محرومیت های عاطفی و پایین بودن سطح تحمل نوجوان در مقابل فشارها اشاره کرد.در برخی موارد احساس خشم خود را با فریاد و این گونه رفتار ها یا تخریب اموال نشان می دهند.گاهی هم  این رفتارهای عصبی موجب به وحود آمدن عادت های عصبی مثل گزیدن لب،گریه ها ی شدید و جویدن ناخن می شود.البته این احساس خشم  آن ها نشانه خوبی است که نشان می دهد مشکلی وجود  دارد. در مقابل خشم و عصبانیت آن ها والدین باید خودشان را کنترل کنند و بدانند که گاهی این خشم مستقیما به خود آن ها برنمی گردد بلکه بخاطر دلایل مختلفی است یا در برخی موارد بخاطر ترس هایی است که در این دوره،نوجوانان با آن روبرو می شوند. در این مواقع والدین باید به نوجوانشان خوب گوش بدهند و به آن ها کمک کنند تا آرام بگیرند.اگر رفتار نوجوان خیلی بد است می توانند در مواقعی که نوجوان آرام است با حرف زدن محدودیت هایی برای رفتار آن ها بگذارند.

این ها تنها دو نمونه از مشکلات دوره نوجوانی است. مشکلات دیگر مفصل تر در مقالات بعدی توضیح داده خواهند شد.                                                                          

در نهایت باید گفت والدین باید به رفتارشان با فرزندشان در این دوره اهمیت بسزایی بدهند چرا که رفتار آن ها دارای تاثیرات مثبت ومنفی تعیین کننده ای بر شکل گیری شخصیت نوجوان  است و بدانند که واکنش آن ها به رفتار فرزندشان بر کاهش یا افزایش میزان عصبانیت یا سرکشی او تاثیر دارد.هر چه رفتار والدین تهدید آمیز تر باشد،نوجوانان واکنش های عصبی بیشتر از خود نشان می دهند.در واقع نوجوان این واکنش ها را  برای دفاع از خود انتخاب می کند. البته گاهی والدین شکایت می کنند که آن ها رفتار ملایمی با فرزندشان دارند واو بازهم به رفتار های عصبی خود ادامه می دهد.دراین رابطه باید گفت که والدین تنها عامل دخالت کننده در این امر نیستند و علاوه بر والدین محیط،اجتماع  و تغییرات ناشی از بلوغ تاثیر گذار است که در مقاله ای جداگانه بررسی می شود.                                   

به عنوان جمله پایانی تاکید میشود که با وجود نقش داشتن عوامل مختلف، باز هم نقش کلیدی را دراین دوره والدین ایفا می کنند پس نباید آن را دست کم گرفت.                                   

                                                                                          

منابع: روان شناسی نوجوانی_حسین نجاتی              

psychcentral.com

www.familylives.org.uk

به این مطلب امتیاز دهید :
0.00 از 5


نظرات کاربران
نظر دهید

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: