بايد مراقب دوره 5 تا 15 سالگي كودكان باشيم

3766 بازدید | 1392/8/15
امتیاز 1.00 تعداد رای 1
بايد مراقب دوره 5 تا 15 سالگي كودكان باشيم

 


 كودك آزاري يكي از معضلات اجتماعي در تمام ملت هاي دنياست و حقيقت اين معضل به عنوان مساله يي اجتماعي در اولويت دولت ها قرار دارد. دولت ها مي توانند با استفاده از قوانيني، دست آزارگران را ببندند. در حقيقت دولت با تقويت حمايت از حقوق كودك مي تواند به كاهش اين معضل كمك كند. در رابطه با موضوع كودك آزاري بايد تاكيد كنم كه بيشتر كودك آزاري ها در سنين 5 تا 10 سال اتفاق مي افتد. البته كودك آزاري در سنين 5 تا 10 سال هم مشاهده شده است. بديهي است در اين سنين كودكان در محيط خانواده قرار دارند. از همين رو 75 درصد مرتكبان كودك آزاري والدين هستند. بنابراين كودكان به عنوان آسيب پذيرترين قشر جامعه هستند. كودكان در اين سنين اغلب قدرت محافظت از خود را ندارند و براي ادامه زندگي محتاج بزرگسالان هستند. كودك آزاري در خانواده هايي اتفاق مي افتد كه در آن والدين بدسرپرست هستند و اغلب به عنوان تربيت كودك مبادرت به آزار او مي كنند. هدف آنها به ظاهر تربيت و كنترل كودكان است در حالي كه خشم خود را به بدترين نحو ممكن روي كودك عملي مي كنند. در بسياري از موارد والدين يا مراقبان كودك، قصد آزار رساندن به او را ندارند و براي تربيت او از اقدام غيرانساني و تنبيه بدني استفاده مي كنند كه در نهايت با توجه به عدم كنترل خودشان منجر به كودك آزاري جسمي مي شوند. هر آزاري روي كودك كه آثاري را بر بدن او ايجاد كند، كودك آزاري تلقي مي شود و بايد از نظر قضايي تحت تعقيب و پيگرد قرار بگيرد. از آنجايي كه 75 درصد كودك آزاري ها توسط والدين صورت مي گيرد، قانونگذار بايد در مصوبات قانوني خود توجه به مراقبان كودك را هم مد نظر داشته باشد. درباره موضوع علي، پسر دو سال و نيمه يي كه چند روز گذشته در بين زباله ها پيدا شد، بايد گفت او تحت دو نوع كودك آزاري قرار گرفته است: يكي از نظر جسمي و دومين موضوع بي توجهي و غفلت نسبت به او است. او بدون سرپناه و از هر نوع امكانات اوليه زندگي محروم بوده است و در نهايت هم در سطل زباله رها شده است. قربانيان آزار تا آخر عمر اين آثار را با خود حمل مي كنند. فرد قرباني مي تواند در آينده به آزارگر تبديل شود. بنابراين در ارتباط با فرزندش تحت تاثير آزار هاي خودش قرار دارد و از همان روش هاي سنتي تربيتي براي كنترل فرزندش استفاده مي كند يا برعكس از كودكان خود بيش از حد مراقبت كند كه در دو حالت رفتاري غيرعادي است. توجه به كودك آزاري و افزايش موارد گزارش شده بايد توجه مسوولان قضايي را جلب كند. خوشبختانه قوانين حمايت از كودك آزاري وجود دارد. البته بايد توجه كرد كه كودك آزاري فقط خانوادگي نيست، بلكه به تك تك آحاد جامعه مربوط مي شود. هركس به صرف اينكه والد كودك است، حق تنبيه و آزار او را ندارد. جامعه در مواردي كه كودك آزاري را مشاهده كرد، بايد از نظر اخلاقي، اجتماعي و قانوني مراتب را به مراجع قضايي گزارش دهد. بايد به اين موضوع توجه كرد كه كودك آزاري معضلي شخصي و خانوادگي نيست، بلكه اجتماعي است و به جامعه برمي گردد.
  

 

روزنامه اعتماد، شماره 2326 به تاريخ 19/11/90، صفحه 12 (حادثه)

به این مطلب امتیاز دهید :
1.00 از 5


نظرات کاربران
نظر دهید

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: