شب ادراری

5580 بازدید | ۱۳۹۲/۷/۲۸
امتیاز 1.00 تعداد رای 1
شب ادراری

 

شب ادراری يعنی خيس کردن لباس زير و رختخواب زمانی که با توجه به سن عقلی انتظار می رود کودک کنترل ادرار داشته باشد. اين اتفاق حداقل دوبار در هفته به مدت سه ماه بايد تکرار شود. از طرف ديگر سن عقلی کودک بايد حداقل پنج سال تمام باشد. بنابراين کودکان دارای ناتوانی هوشی بايد وقت بيشتري برای آموزش کنترل ادرار داشته باشند. اغلب کودکان بطور غير عمدی خود را خيس می کنند و بعد از خيس کردن متوجه آن می شوند. شيوع شب ادراری با افزايش سن کاهش می يابد. در حاليکه 7% کودکان پنج ساله شب ادراری دارند اين ميزان در هجده سالگی به 1% می رسد.
    از نظر سبب شناسی در ابتدا بايد به اختلالات جسمی که ممکن است منجر به بروز شب ادراری شوند توجه نمود. بنابراين بايد در ابتدا اختلالاتی مانند ديابت شيرين و ديابت بی مزه, عفونتهای ادراری و... مورد بررسی قرار گيرند و در صورت عدم وجود آنها به ساير مسائل در مورد شب ادراری پرداخته شود.
    عوامل ژنتيک نقش مهمی در بروز شب ادراری دارند. بطوری که اقوام درجه اول 75% کودکان مبتلا به شب ادراری اين مسئله را در دوران کودکی خود داشته اند. اگر پدری در دوران کودکی مبتلا به شب ادراری بوده شانس ابتلاء فرزند او 7 برابر می شوند.
    تعداد کمی از کودکان مبتلا به شب ادراری آنقدر خواب عميقی دارند که علائمی را که مثانه بدليل پر شدگی به مغز می فرستد درک نمی کنند. در اغلب موارد مثانه کودک مشکل خاصی ندارد و فقط حجم آن کوچک است و با ميزان کمتری از ادرار پر می شود و نياز به تخليه دارد. مثانه کودک هنوز آنقدر گنجايش ندارد که بتواند در تمام طول شب ادرار توليد شده را در خود نگهدارد و در حقيقت سر ريز می شود. در بعضی موارد هم ترشح شبانه هورمون کنترل کننده ادرار کافی نيست و بنابراين اين حجم ادرار زيادتر است.
    از طرف ديگر گاهی استرسهايی مانند تولد فرزند ديگر، شروع مدرسه, اسباب کشی, طلاق, مرگ عزيزان و... در خانواده باعث بروز شب ادراری می شوند. در مواردی که کودک پس از اينکه حداقل يکسال تمام خشک بوده, دچار شب ادراری استرسهای خانوادگی مطرح است.

 

سرانجام شب ادراری چه می شود؟
    شب ادراری اختلالی است که با افزايش سن خودبخود بهبودی می يابد. از طرف ديگر دوره های بهبودی و عود مجدد دارد و در مواردی بعد از شش ماه درمان کامل نيز عود می کند.
    بدليل پيامدهاي روانشناختی حاصل از شب ادراری مانند کاهش اعتماد به نفس, احساس شرم و خجالت, توهين و تحقير کودک و تنبيه بدنی براي کنترل آن ضروری است که پس از تشخيص و رد کردن عوامل جسماني حتماٌ به درمان شب ادراری پرداخته شود.

شب ادراری چگونه درمان می شود؟
    درمانهای رفتاری از موثر ترين روشهای درمانی شب ادراری محسوب می شوند. تنبيه نکردن کودک, آموزش مجدد کنترل ادرار, محدود کردن مايعات بعد از ساعت 7 شب از روش های موثر در درمان هستند. از طرف ديگر آموزش کودک براي نگاهداری ادرار در طول روز به تقويت عضلات اسفنکتر مثانه کمک می كند. يعنی شما والدين عزيز بايد کودک را تشويق کنيد که در طول روز مايعات بيشتری بنوشد و برای او توضيح دهيد با اين کار می تواند به افزايش حجم مثانه اش کمک کند. وقتی کودک ادرار دارد او را تشويق کنيد که خودش را نگه دارد و تا آنجا که ممکن است ديرتر ادرار کند.
    استفاده از جدول ستاره نيز به پيشرفت فرزند شما برای کنترل شب ادراری کمک می کند. با کمک کودک جدول ساده ای با در نظر گرفتن روزهای هفته تهيه کنيد. روزهايی که رختخواب کودک خشک است در جدول او برايش برچسب ستاره بزنيد و بسته به شدت شب ادراری برای کسب سه, پنج و يا هفت برچسب توسط کودک به او جايزه کوچکی دهيد. با گذشت زمان و کنترل شب ادراری فاصله دادن جوايز را زياد کنيد.
    در بسياری از موارد شب ادراری حدود يک ساعت و نيم تا دو ساعت بعد از خواب رخ می دهد. بنابراين کوک کردن ساعت زنگدار قبل از اين زمان به منظور بيدار شدن کودک و رفتن او به توالت بسيار کمک کننده است. يعنی مسئوليت بيدار شدن شبانه برای تخليه مثانه را به خود کودک بسپاريد. در ضمن بهتر است کودک در شستشوی لباسهای زير و ملحفه های رختخوابش حتماٌ مشارکت داشته باشد. استفاده از دستگاه شب نم, شب زنگ که هنگام خيس شدن لباس زير کودک زنگ می زند و او را بيدار می کند نيز بسيار موثر است.
    در ضمن اگر شما والدين عزيز يا عضو ديگری از خانواده در کودکی اين مشکل را داشته است, به او بگوئيد, چون به كودك کمک می کند که با اين مسئله بهتر کنار بيايد و کمتر احساس ناراحتی کند.
    در صورتی که سن کودک پائين و شدت شب ادراری کم باشد در بسياری از موارد با توصيه های رفتاری که ذکر شد مشکل حل می شود. در صورتی که سن کودک بالا و شدت آن زياد باشد بطوری که پيامدهاي روانشناختی آن مانند کاهش عزت نفس, احساس شرمندگی, احساس تقصير و گناه ... بروز کرده باشد، بهتر است سريعتر از داروهايی مانند Minirin   بصورت اسپری بينی و قرص های مخصوص برای کنترل شب ادراری که توسط پزشک متخصص کودکان و روانپزشک کودک... تجويز می شود استفاده كرد. حداقل مدت مصرف داروها بين سه تا شش ماه است و امکان عود پس از پايان مدت درمان هم وجود دارد.

به این مطلب امتیاز دهید :
1.00 از 5

دیگر مقالات

نظرات کاربران
نظر دهید

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید? بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: