نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور
اخبار و مطالب سلامتی چاپ مقاله ۱۳۹۲/۸/۲۱ 3163 بازدید
دوقطبی یا افسردگی شیدایی

دوقطبی یا افسردگی شیدایی

اختلال دوقطبی یا شیدایی - افسردگی،  نوعی اختلال و یک بیماری روانی است. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می‌شوند. متاسفانه سطح آگاهی جامعه نسبت به بیماری های روانی بسیار پایین است. شناخت این بیماری ها،  از جمله اختلال دو قطبی کمک می کند با تشخیص به موقع آن در خودمان یا اطرافیانمان، اقدامات لازم را برای کنترل و درمان بیماری انجام دهیم.

 اینجا به ارائه تعریف و علائم بیماری می پردازیم و در فرصتی دیگر با معرفی راهکارها و اطلاعات جامع تر سعی خواهیم کرد با تکمیل نسبی مطالب پیرامون موضوع، به همه ی افراد درگیر این بیماری و دوستان و خانواده هایشان بگوییم چه روندی را در تغذیه و زندگی روزمره پی بگیرند تا کمتر در معرض خطر ابتلا و یا تشدید بیماری باشند.

بیماران ممکن است هفته ها با این احساس که آنها برترین موجود هستند زندگی کنند. (مرحله شیدایی) و بعدا دچار افسردگی زیادی شوند. مدت و شدت این سرخوشی و ناامیدی، از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

علائم مرحله افسردگی:

فردی که دارای اختلال 2 قطبی می باشد، ممکن است یک افسردگی شدید را تجربه کند. علائم این افسردگی شامل ناراحتی، اضطراب، از دست دادن انرژی، احساس بی ارزشی و ناامیدی، از دست دادن اعتماد به نفس و اشکال در تمرکز می باشد. بیماران ممکن است علاقه ای به فعالیت های مورد علاقه خود نشان ندهند. آنها ممکن است کاهش و یا افزایش وزن داشته باشند، زیاد و یا کم بخوابند و حتی فکر خودکشی به سرشان بزند.

 علائم مرحله شیدایی:

  •  بی‌قراری، افزایش انرژی و میزان فعالیت
  • خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خودبزرگ‌بینی
  • تحریک پذیری مفرط
  • صحبت کردن بی‌وقفه، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد
  • عدم توانایی برای تمرکز، حواس‌پرتی
  • کاهش نیاز به خواب
  • اعتقادات غیرواقعی درمورد توانمندی‌ها و قدرت فرد
  • قضاوت ضعیف
  • ولخرجی
  • رفتار متفاوت از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته‌است
  • افزایش تمایلات جنسی
  • نشان دادن حرکات و تصمیم‌های ضدونقیض از خود
  • سوء مصرف داروها و مواد مخدر، الکل و داروهای محرک
  • رفتارهای اغواگرانه، مداخله جویانه، و پرخاشگرانه

اختلالات قطبی نوع یک و دو:

 دو نوع اختلال دوقطبی وجود دارد. در اختلال دو قطبی نوع یک بیمار تنها دوره‌های شیدایی (مانی) را تجربه می‌کند. در اختلال دوقطبی نوع دو بیمار دوره‌هایی از شیدایی خفیف به همراه دوره‌هایی از افسردگی شدید را تجربه می‌کند. بیماران ممکن است زندگی را خیلی جذاب و شوخ طبع بدانند. هر چند خانواده و دوستان، نوسانات خلق و خوی این افراد را می بینند، اما بیماران احساس خوبی دارند و خوب رفتار می کنند. به هر حال، شیدایی خفیف می تواند آنها را به سوی افسردگی و یا سرخوشی بکشاند.

اختلال دو قطبی مخلوط:

 افرادی که دارای این اختلال می باشند، آنها در یک زمان هم افسردگی و هم شیدایی را تجربه می کنند. این اختلال باعث رفتار غیرقابل پیش بینی می گردد، مانند اینکه این افراد در حالی که مشغول کارهای مورد علاقه خود هستند، ناراحت می باشند. این ناهنجاری بیشتر در افرادی که در جوانی و نوجوانی دچار اختلال دو قطبی گردیده اند، شایع است.

علت:

 هنوز علت دقیق این اختلال پیدا نشده است. یک نظریه بیان می کند در این بیماری، مواد شیمیایی موجود در مغز در حال نوسانات غیرعادی می باشند. هنگامی که مقدار یک ماده شیمیایی بالا رود، بیمار وارد مرحله شیدایی می شود. هنگامی که مقدار یک ماده شیمیایی پایین آید، بیمار وارد مرحله افسردگی می گردد.

 افراد در معرض خطر:

 به طور مساوی هم مردان و هم زنان می توانند دچار این اختلال گردند. در بیشتر موارد، علائم در سنین 15 تا 30 سالگی نمایان می شود. اگر فامیل شما دارای این اختلال باشد، شما در معرض خطر بیشتری قرار دارید. اما پزشکان باور ندارند که این اختلال تنها بر اساس ژنتیک رخ می دهد. وقایع استرس زا، مصرف مواد مخدر و یا دیگر عوامل ممکن است باعث این بیماری شوند.

 تشخیص بیماران دوقطبی:

 یکی از راه های تشخیص این اختلال، رد سایر علل احتمالی نوسانات خلقی می باشد، یعنی پزشک برای تشخیص این بیماری باید سایر بیماری‌های را که می‌توانند نوسان خلق ایجاد کنند، کنار بگذارد.

 عفونت مغز و یا دیگر ناراحتی های عصبی، مصرف مواد مخدر، مشکلات تیروئید، ایدز، اختلال بیش فعالی (ADHD)، عوارض جانبی برخی داروها و اختلالات روانی همه ممکن است نوسانات خلقی را ایجاد کنند. هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص این اختلال وجود ندارد. پزشک بر اساس شرح حال دقیق بیمار، و ارزیابی خلق و خو و علائم بیمار، این بیماری را تشخیص می دهد.

بیماران مشهور:

از افراد مشهور مبتلا به این بیماری می‌توان ونسان ونگوک، لودیک ون بتهوون، ناپلئون بناپارت، ارنست همینگوی، وینستون چرچیل، بریتنی اسپیرز را نام برد. چرچیل این بیماری را سگ سیاه می‌نامید.

 

منبع: فارس نیوز - ویکی پدیا

گردآوری مطالب: تحریریه آنلاین سلامت | عاطفه عموحیدری

 

می پسندم ( 66 نفر)
اشتراک گذاری :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved