نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور

آسیب های شانه در ورزشکاران پرتابی(Throwing shoulder):

 

 

مفصل شانه از سه استخوان ترقوه(Clavicle)، کتف(Scapula)و بازو (Humerus) تشکیل شده است که قسمت اصلی حرکت در مفصل بین استخوان بازو و استخوان کتف است.

 

مفصل شانه برخلاف مفصل لگن که حالت گوی و کاسه ای دارد و پایداری خود را از طریق همین شکل خود بدست میاورد، برای پایداری خود به طور کامل به کپسول مفصلی ،

بافت لیفی محکمی بنام لابروم(Labrum)که به مانند یک واشر دور لبه مفصل قرار گرفته

 و در نهایت عضلات چرخاننده شانه    (Rotator cuff) وابسته است

 

که آسیب هرکدام از اینها میتواند به درجاتی باعث درد و ناپایداری مفصل شانه گردد.

هر حرکت پرتابی از ۵ قسمت اصلی تشکیل شده است:

 

 

مرحله اول(winding up): در این مرحله ورزشکاردر حال آماده شدن جهت پرتاب میباشد و عضلات مفصل شانه فشار زیادی را متحمل نمیگردند

مرحله دوم(cocking):خود این مرحله به دوقسمت ابتدا و انتها تقسیم میگردد، اصلی ترین بخش در یک حرکت پرتابی است که در آن هماهنگی کلی در عضلات شانه و نیز انعطاف پذیری بالا در ساختارهای اطراف شانه ضروری است . در طی آن بازو به خارج چرخیده و تا جای ممکن به عقب میرود تا ورزشکار بتواند در طی یک حرکت انفجاری در طی مراحل بعدی پرتاب را صورت دهد.هر چه که ورزشکار پرتابی ورزیده تر میگردد این مرحله را کامل تر انجام میدهد و لذا در طول زمان بسیاری از عناصر پایدار کننده در جلوی مفصل شل میگردند تا دست به عقب تر رفته و پرتاب قویتر گردد و این خود باعث اکثریت آسیبها و دردهای شانه در این ورزشکاران است. عضله دلتویید(Deltoid)و چرخاننده های شانه(Rotator cuff)اصلیترین بازیگران این مرحله هستند

مرحله سوم(Acceleration):در طی این مرحله دست تا مرحله رها کردن توپ به جلو میاید و عضلات پشت بازویی(Triceps) و زیر بغلی(Lattisimus dorsi ) نقش اصلی را دارا هستند

مرحله چهارم(Deceleration):درست بعد از رها سازی شروع میگردد که نقطه ثقل بدن به جلو آمده و انقباض شدید اکسنتریک کلیه عضلات برای کاهش سرعت دست و بدن، فشار بسیار بالایی را بر روی مفاصل و عناصر اطراف آنها می اوردو معمولا به عنوان آسیب زننده ترین فاز حرکت پرتابی شناخته میشودکه خصوصا به عناصر پشتی مفصل شانه فشار وارد میگردد

مرحله پنجم(follow through): در طی این فاز بدن مجددا به بالانس میرسد و عضلات  آرامش میگیرند، در طی این مرحله احتمال سندرمهای گیر افتادن (Impingment) وجود دارد خصوصا اگر دست به مقدار زیاد از خط وسط بدن به داخل بیاید.

 

بیماریهای اصلی در ورزشکاران پرتابی عبارتند از :

۱)پارگی تاندون عضله دو سربازویی در مفصل شانه(SLAP Tear) : این آسیب برای درمان نیاز به جراحی و ترمیم تاندون در محل اتصال خود را دارد و معمولا در طی فاز ۲ و ۴ حرکت پرتابی ایجاد میگردد

 

 

 

۲)تاندونیت یا التهاب  دو سر بازویی در شانه( Biceps Tendinitis):این اختلال با استراحت،  فیزیوتراپی ، ورزشهای ایزومتریک و اصلاحی و داروهای ضد التهابی قابل درمان میباشد

 

۳)تاندونیت یا التهاب چرخاننده های شانه(Rotator Cuff Tendinitis):این اختلال با استراحت ، فیزیوتراپی ، تزریقات موضعی کورتون ، و ندرتا جراحی درمان میگردد

 

۴)پارگی چرخاننده های شانه: این اختلا نیاز به درمان جراحی جهت ترمیم پارگی دارد

 

۵)سندرمهای گیر افتادن(Impingement): این اختلال بدنبال گیر افتادن عناصر اطراف مفصل در بین استخوانها ایجاد میگردد و معمولا در فازهای ۲ و ۵ یک حرکت پرتابی است .. درمان معمولا شامل اصلاح تکنیک پرتاب ، استراحت ، تزریق کورتون ، فیزیوتراپی و ورزشهای ایزومتریک میباشد

 

۶)پارگی لابروم(Laberal Tear):این اختلال معمولا باعث درد و ناپایداری شانه شده  و نیاز به ترمیم و دورهای مکرر فیزیوتراپی و باز تونی داشته و در واقع شدیدترین اختلالی است که میتواند ایجاد گردد

نکته مهم اینکه کلیه این اختلالات میتوانند به تنهایی و یا در همراهی با یکدیگر باشندو تشخیص و درمان صحیح آنها بر عهده جراح ارتوپد آگاه به آسیبهای ورزشی و شانه امکانپذیر است و در صورت نیاز به جراحی از طریق آرتروسکوپی صورت میگیرد

 

 

می پسندم ( 0 نفر)
اشتراک گذاری :

مقالات مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved