نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور

اگر دیابت دارید چگونه کوهنوردی کنید؟

دیابت یکی از بیماریهای شایع در بین اقشار عمومی جامعه است (در کشور ما 7 تا 10 درصد جامعه یا مبتلا به دیابت هستند و یا در آینده به آن مبتلا خواهند شد)و در بین کوهنوردان نیز افرادی هستند که دیابت دارند ولی بواسطه بیماری دیابت نگرانند که چگونه کوهنوردی کنند. در این مقاله به کوهنوردان مبتلا به دیابت می آموزیم که با وجود ابتلا به بیماری دیابت چگونه به کوهنوردی و ورزش خود بپردازند:

 

وسايل مورد نياز هنگام پرداختن به ورزش کوهنوردی:

1. انسولين مورد نياز و قرص مصرفي براي تمام مدت برنامه کوهنوردی

2. سرنگ هاي تزريق انسولين را همراه خود ببرید

3. در صورتي كه گلوكومتر داريد، لانست (تيغ مخصوص) براي نمونه گيري و نوارهاي آزمايش قند خون

4. نوارهاي آزمايش قند و كتون ادرار

5. قند حبه اي، نبات، بيسكويت و آب ميوه و هر ماده غذایی کربوهیدرات دار براي درمان كاهش احتمالي قند خون

6. ميان وعده هاي مناسب براي چند روز برنامه کوهنوردی (مانند ميوه و ساندويچ كوچك)

7. ساير داروهاي مصرفي

هميشه مقداري انسولين و قرص خود را به صورت اضافي در جاي جداگانه اي همراه داشته باشيد تا در صورت گم کردن ساير وسايل دچار مشكل نشويد. در صورتي كه در طي برنامه های کوهنوردی دچار تهوع و استفراغ (بيماري حركت) مي شويد، از پزشك خود بخواهيد داروي لازم را برايتان تجويز كند.

 

نگهداري و حمل انسولين در برنامه های کوهنوردی:

 انسولين را تا يك ماه در دماي طبيعي اتاق مي توان نگهداري كرد، از اين رو در یک برنامه کوهنوردی و عزیمت به ارتفاعات نيازي به نگهداري انسولين در يخچال نيست. در طي برنامه مراقب باشيد كه شيشه انسولين در معرض نور مستقيم آفتاب قرار نگيرد. بهتر است انسولين درتاريكي نگهداري شود.

 انسولين در اثر حرارت زياد يا يخ زدن صدمه مي بيند، به همين علت نبايد انسولين در طی برنامه های کوهنوردی یخ بزند و این بیشتر در برنامه های کوهنوردی زمستانه باید مورد توجه قرار گیرد.

 در صورت فاسد شدن انسولين، نوع شفاف آن (كريستال)كدر مي شود و نوع شيري رنگ (ان پي اچ) نيز يكنواختي خود را از دست مي دهد و به صورت دانه دانه به ديوارة شيشه مي‏چسبد. اگر انسولين در معرض نور خورشيد قرار گرفته باشد، گاه تغيير رنگ قهوه اي نشان ميدهد كه در اين موارد نبايد از آن استفاده كنيد.

 در طي برنامه های کوهنوردی بهتر است انسولين را در كيف کمری خود حمل كنيد نه در کوله پشتی خود که پر از لوازم کوهنوردی می باشد و باید داروهای یک بیمار انسولینی همیشه در دسترس باشد.

 

تغذيه مناسب برای بیماران دیابتی در کوهنوردی:

 ورزش کوهنوردی يا افزايش ساير فعاليت ها جسمی طي برنامه های کوهنودری ممكن است باعث كاهش قند خون شود. از سوي ديگر تنش (استرس و هیجان برنامه ها) در در ورزش کوهنوردی و یا هر ورزش هیجان انگیز بیشتر ممكن است باعث افزايش قند خون گردد. در صورت امكان قند خون را با فواصل كمتري وارسي (چك) كنيد.

 مقادير زيادي غذاهاي حاوي كربوهيدرات را به صورت بسته بندي در كيف کمری و کوله پشتی خود داشته باشيد به گونه اي كه به راحتي در دسترس باشد. به خاطر داشته باشيد كه هميشه برنامه های کوهنوردی طبق برنامه پيش نمي رود. ممكن است ساعتها در در یک منطقه معطل بمانید(خصوصا در برنامه های زمستانی) يا دچار مشكلات ديگر در طی مسیر شويد، بنابراين هرچه ميان وعده هاي مناسب با خود برداريد كمتر دچار عارضه خواهيد شد.

 

از مصرف نوشيدني هاي شيرين شده جز در مواقع افت قند خون خودداري كنيد.

در برنامه ها بهتر است از غذاي معمولي استفاده كنيد و سعی نکنید از غذاي ديابتي نماييد زيرا غذاي معمولي اغلب مناسب بوده، در حالي كه غذاي ديابتي ممكن است كربوهيدرات كمي داشته باشد.

 

مراقبت از پاها

با توجه به اینکه پاها مهمترین اندام و عضو کوهنورد در فعالیت های ورزشی کوهنوردی است در صورتي كه خونرساني به پاها خوب بوده و مشكل خاصي نداريد كافي است فقط به صورت روزانه و هر شب در پناهگاه یا چادر پاهايتان را وارسي كنيد. اگر قصد داريد براي ورزش کوهنوردی خود كفش جديدي بخريد، مواضب باشيد كه كاملاٌ راحت و اندازه باشد و قبل از شروع برنامه اصلی آن را امتحان كنيد. از آفتاب سوختگي به ويژه در پا جلوگيري كنيد.

اگر پاهايتان اختلال خونرساني داشته يا احساس بي حسي داريد علاوه بر رعايت نكات فوق، به خاطر داشته باشيد كه:

 اگر پوستتان خشك است از كرم مرطوب كننده استفاده كنيد؛ به پاشنه پاها دقت خاصي داشته باشيد، اگر پاهايتان عرق مي كنند، با دستمال يا پنبه آنها را خشك كنيد، بعد از تماس با آب نيز پاها را خشك نماييد (به ويژه لاي انشگتان را). هر روز پاهايتان را از نظر وجود زخم، تورم يا تغيير رنگ معاينه كنيد. در صورت وجود هر مشكل به پزشك خود اطلاع نماييد(می توانید از مشاوره های پزشکان انجمن پزشکی کوهستان ایران استفاده نمایید). هر تاول كوچك، بريدگي يا خراشيدگي را با ماده ضدعفوني كننده تميز و پانسمان كنيد. سعی کنید پاهایتان در معرض سرمازدگی قرار نگیرد.

 

کوهنوردی در مناطق خيلي گرم:

در کوهنوردی به مناطق خيلي گرم بهتر است انسولين در جای خنک نگهداري شود. در این شرایط می توانید از كيسه يخ و يا فلاسك حاوي يخ استفاده نماييد. در اين موارد از تماس مستقيم انسولين با يخ جلوگيري كنيد. مي توانيد شيشه انسولين را از جعبه مقوايي خارج و در يك پارچه مرطوب بپيچيد. در صورت عدم دسترسي به اين وسايل انسولين را در پارچه خيسي گذاشته و با خود حمل كنيد. اما به خاطر داشته باشيد حتي در مناطق کوهستانی خيلي گرم مي توان انسولين را تا شش ماه نگهداري كرد اما ممكن است اثر دارو كاهش يابد كه در اين صورت با اندازه ‏گيري قند خون مي توانيد به اثر انسولين مصرفي پي ببريد.

در آب و هواي خيلي گرم انسولين از محل تزريق سريعتر جذب مي شود، از اين رو باعث افت قند خون مي گردد، بنابراين قند خون خود را به طور مرتب وارسي كنيد. هيچگاه مدت طولاني در آفتاب نمانيد.

دراز كشيدن طولاني در زیر آفتاب ممكن است قند خونتان را بالا ببرد. اگر قند خونتان بالاست، ممكن است با حضور در يك منطقه گرم سريع آب بدن خود را از دست بدهيد. از اين رو حتماٌ مقدار زيادي مايعات غيرشيرين بنوشيد. جهت جلوگيري از آفتاب سوختگي، از كرم هاي ضدآفتاب استفاده نماييد.

 

کوهنوردی در فصل زمستان:

 در آب و هواي خيلي سرد، انسولين كندتر جذب مي شود. انرژي مورد استفاده در هنگام لرزيدن در هواي سرد باعث افت قند خون مي شود.

 اگر برنامه کوهنوردی در فصل زمستان دارید و اشكال خونرساني يا بي حسي در پا احساس كرديد حتماٌ مراقب يخ زدگي موضعی پاهای خود باشيد. نوارهاي آزمايش قند خون را در دماي مناسب قرار دهيد چرا كه در هواي سرد ممكن است قند خون را به طور كاذب كمتر از معمول نشان دهند.

 

در صعودهای اکسپدیشن:

حضور در تیم های اکسپدیشن مشكل خاصي ايجاد نمي‏نمايد ولی باید در این برنامه ها به دليل تغيير ساعات روز، بايد مصرف انسولين و قرص در صورت لزوم تغيير يابد.

در صورتي كه اختلاف ساعت كشور مقصد با كشور خودمان كمتر از 4 ساعت باشد (از جمله سفر به كشورهاي پاکستان و ترکیه، كشورهاي اروپايي مانند فرانسه، آلمان و...) به تغيير خاصي نياز نيست.

دقت كنيد كه در مسافرت به کشورهای شرق(نپال و هند) روزها كوتاهتر مي شود و مقدار انسولين و كربوهيدرات مورد نياز كاهش مي يابد اما در مسافرت به غرب روزها طولاني تر مي گردد و ممكن است شما به وعده غذاي اضافي و انسولين بيشتري نيازمند باشيد.

اغلب غذاهايي كه در هواپيما در هنگام عزیمت به کشور مقصد داده مي شود كافي است ولي بهتر است چند ميان وعده همراه داشته باشيد تا در صورت تأخير در زمان ارائه غذا، آنها را مصرف نماييد.

 

بيمار شدن حين برنامه های کوهنوردی:

در صورت بروز بيماري حاد ممكن است قند خون افزايش يابد، بنابراين در اين موارد اندازه گيري قند خون ضروري است. اگر بيماري شما 2-1 روز طول كشيده يا همراه با استفراغ و اسهال باشد، ممكن است نيازمند تغيير درمان قبلي يا داروهاي اضافي باشيد. در اين موارد حتماٌ كتون ادرار را نيز (اگر وابسته به انسولين هستيد) بررسي كنيد. در صورت وجود كتون در ادرار، سريع به پزشك خود اطلاع دهید طي دوره بيماري به هيچ وجه نبايد مصرف انسولين يا قرص را قطع نماييد. در صورت وجود بي اشتهايي و يا استفراغ(که میتواند همزمان با حضور در ارتفاعات هم ایجاد شود)، مواد غذايي را به صورت مايعاتي مانند سوپ، آب ميوه، يا شير جايگزين كنيد تا دچار كاهش قندخون نشويد. براي جلوگيري از اتلاف آب بدن مقدار فراواني مايعات بدون قند بنوشيد.

 

رانندگي و ديابت

در مورد رانندگي بيماران ديابتي منعي وجود ندارد اما به منظور حفظ سلامت خودتان و نيز افراد جامعه رعايت نكات زير ضروري است:

1- هنگام دريافت گواهينامه رانندگي، حتماٌ بيماري خود را ذكر كنيد. همچنين در زمان بيمه كردن خودروي خود، طرف قرارداد بيمه را نيز از اين امر مطلع سازيد.

2- بيماران ديابتي وابسته به انسولين نمي توانند به عنوان راننده در مدت زمان های طولانی فعاليت نمايند.

3- مراقبت هاي لازم براي پيشگيري از كاهش قندخون طي رانندگي را رعايت كنيد.

4- بيماران ديابتي درموارد زير نمي توانند رانندگي كنند:

 الف) حملات شديد يا مكرر افت قندخون

 ب) نداشتن علامتهاي هشدار دهنده افت قند خون

 ج) عدم توانايي در درمان سريع افت قندخون يا عدم مراجعه منظم به پزشك جهت كنترل قند خون(در مناطق کوهستانی معمولا پزشک همراه شما نیست)

 د) آسيب هاي چشمي ناشي از ديابت مانند كاهش ديد

 ه) آسيب شديد عصبي ناشي از ديابت

 

به منظور پيشگيري از افت قندخون در حين برنامه های کوهنوردی، رعايت نكات زير توصيه مي شود:

1. اگر انسولين مصرف مي كنيد قبل از شروع برنامه غذا يا ميان وعده خود را مصرف نماييد و در صورت امكان (در دسترس داشتن گلوكومتر) قند خونتان را بررسي كنيد.

2. در برنامه های کوهنوردی هر دو ساعت توقف كنيد و ميان وعده خود را مصرف نماييد.

3. هيچگاه در زماني كه وضعيت كنترل قندخون تان ثابت نيست به کوهنوردی نپردازید. پس از انجام ورزش يا فعاليت جسمي بيش از معمول كه قندخون پايين مي افتد يا هنگام غروب كه از برنامه بر مي گرديد، نمونه چنين زمان هايي هستند.

4. هيچگاه در برنامه های کوهنوردی عجله نكنيد.

5. هميشه همراه خود مواد غذايي مانند قند، نبات، بيسكويت يا آب ميوه داشته باشيد.

6. هرگاه متوجه نخستين علامتهاي كاهش قندخون شديد، به سرعتبرنامه کوهنوردی خود را  متوقف كنيد و مواد غذايي كافي ميل نماييد تا علامت ها از بين بروند. (حداقل 20 دقيقه بعد يا پس از رسيدن قندخون به بالاي 110 ميلي گرم در دسي ليتر)

8. هيچگاه الكل ننوشيد. مصرف الكل علاوه بر كاهش تمركز در تمام افراد(در برنامه های کوهنوردی خطرناک است)، در فرد ديابتي مي تواند افت شديد قندخون ايجاد نمايد.

 

 

تدوین از: دکتر حمید مساعدیان

 انجمن پزشکی کوهستان ایران - دکتر حمید مساعدیان

عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی

با تشکر از مرکز تحقیقات دیابت ایران

 

می پسندم ( 2 نفر)
اشتراک گذاری :

برچسب ها :

مقالات مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved