نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور

شانه تان در نرود

گفتگو با دکتر مرتضی نخعی درباره علل و راه حل دررفتگی مکرر مفصل شانه  
در همسایگی ما کودک زیبایی بود که هیچ کس جرات دست زدن به او را نداشت چون با کوچک ترین حرکتی دستش از شانه خارج می شد و به اصطلاح درمی رفت و پدر و مادرش مجبور می شدند او را به بیمارستان برسانند... خلاصه، ابراز محبت دیگران به این کودک، نتیجه ای جز شرمندگی نداشت!
 
 
 
▪ آقای دکتر! افرادی که دچار دررفتگی شانه می شوند، با چه حالتی به مطب مراجعه می کنند؟
ـ معمولا این افراد می گویند که شانه شان از سر جایش خارج شده و دوباره به جای خود برمی گردد. ممکن است شانه به طور کامل دچار دررفتگی شود یا به اصطلاح، سر استخوان بازو از استخوان مقابل کتف خارج شود و نیمه دررفتگی رخ دهد؛ یعنی سر استخوان بازو مقداری بیرون بیاید ولی به طور کامل ارتباط مفصلی خودش را از دست ندهد.
 
 
 
▪ علت دررفتگی های مکرر شانه که در برخی از افراد شاهدش هستیم، چیست؟
ـ علت اصلی دررفتگی، صدمه به عناصر داخلی شانه است. عناصر اصلی داخل شانه که کپسول نام دارد، پاره می شود یا در اثر شلی کپسول که مادرزادی است با هر فعالیت ذره ذره شلی بیشتر و سراستخوان بازو از مفصل خارج می شود. تعدادی از بیماران خودشان دررفتگی را جا می اندازند و تعدادی نیز به پزشک مراجعه می کنند و زیر بیهوشی و با آرام بخش ها، شانه جا انداخته می شود.
 
 
 
▪ چرا بعضی ها خودشان دررفتگی را جا می اندازند؟ آیا این حرکت باعث تشدید درد نمی شود؟
 ـ بیشتر اوقات با درد همراه است. کسانی که دررفتگی های مکرر دارند، به خصوص اگر شلی کپسولی یا رباطی داشته باشند، شانه شان راحت درمی رود و راحت جا می افتد و هر چقدر هم تکرار شود جااندازی راحت تر می شود. این بیماران حتی در خواب نیز شانه شان درمی رود ولی دررفتگی و جاانداختن با هر بار تکرار صدمات استخوانی و بافتی را بیشتر می کند و در نتیجه طول مدت درمان بیشتر و جواب به درمان کمتر می شود. گاهی اوقات به مربیان ورزشی اجازه داده می شود که در شرایط خاص جااندازی کنند اما به لحاظ پزشکی توصیه نمی شود چون در حالت درد عضلات سفت و منقبض است و اگر یک فرد غیرحرفه ای این عمل را انجام دهد ممکن است باعث آسیب به عضله یا حتی شکستگی استخوان شود. جا انداختن دررفتگی حتما باید توسط یک فرد آموزش دیده صورت گیرد ولی بهتر از همه آن است که در بیمارستان انجام شود.
 
 
 
▪ حالا اگر با کسی برخورد کردیم که دچار دررفتگی شانه شده بود، باید چه کار کنیم؟
 ـ در وهله اول باید شانه بیمار بی حرکت نگه داشته شود و حرکت اضافی انجام نگیرد. بعد باید بیمار را روی تخت آمبولانس بخوابانیم و به بیمارستان برسانیم. توصیه من این است که بیماران در اسرع وقت به یک مرکز درمانی برسند تا درمان اصلی انجام شود.
 
 
 
▪ درمان اصلی؟
 ـ منظورم جراحی است. اصولا اگر بیمار بیش از یک بار دررفتگی شانه داشته باشد، از لحاظ طبی نیازمند جراحی است؛ مگر اینکه جزو
گروه هایی باشد که به دلایلی نتوان جراحی انجام داد. به عنوان نمونه، افرادی که دچار شلی لیگامانی یا رباطی هستند، لازم است ۶ تا ۱۲ ماه فیزیوتراپی شوند و دستورات پیگیری کننده دریافت کنند. اگر جواب خوبی دریافت نکردیم این فرد نیازمند جراحی است ولی گروه دومی هم هستند که کاندید مناسبی برای جراحی نیستند؛ یعنی کسانی که خطر عمل برای آنها بالاست. افرادی با مشکلات ذهنی، اعتیاد شدید و بیماران روانی بعد از عمل همکاری ندارند. البته لازم به ذکر است در برخی از کشورها دررفتگی بار اول به خصوص در ورزشکاران را نیازمند جراحی می دانند.
 
 
 
▪ چه مدت بعد از جراحی، بیمار می تواند به فعالیت های عادی برگردد؟
 ـ برحسب نوع جراحی معمولا ۱ تا ۲ ماه دست به گردن بیمار آویزان می شود و بعد از آن با تشخیص پزشک معالج، فیزیوتراپی و حرکات کششی یا بازتوانی داده می شود. بعضی حرکات بلافاصله بعد از عمل و بعضی دیگر کم کم اضافه می شوند. این حرکات هم در خانه و هم در مرکز فیزیوتراپی صورت می گیرد. سپس ورزش های کششی و بعد قدرتی عضلانی و در نهایت احتیاط خود بیمار است. مدت زمانی که بیمار می تواند به فعالیت های اولیه خود برگردد، ۶ تا ۱۲ ماه است.
 
 
 
▪ عامل سن تا چه اندازه در این رابطه موثر است؟
 ـ هر چه سن پایین تر باشد، به دنبال دررفتگی حاد اولیه، تکرار و عود بیشتر می شود. در بیماران زیر ۲۰ سال با دررفتگی کتف، احتمال تکرار بیش از ۹۰ درصد است ولی در سنین بالاتر با دررفتگی شانه برای اولین بار احتمال عود کمتر است. در سنین پایین با بالا رفتن سن کمتر می شود ولی بیمار نباید صبر کند تا سنش زیاد شود چون عوارض تخریبی روی استخوان و بافت خواهد داشت.
 
 
 
▪ آیا بیماران بعد از جراحی می توانند رانندگی کنند؟
 ـ ما بر اساس آنچه حین جراحی می بینیم یا وضعیتی که از بیمار به دست می آوریم، تصمیم نهایی را می گیریم اما معمولا سعی می کنیم رانندگی را محدود کنیم چون کشش وارد شده ممکن است به محل ترمیم شده آسیب وارد کرده و بهبودی را دچار مشکل کند. شاید برخی از رانندگان بگویند که با یک دست رانندگی خواهند کرد اما این عمل خطری مضاعف دارد چون حین رانندگی هر حادثه ای ممکن است رخ دهد، به عنوان نمونه راننده مجبور شود از ۲ دست خود کمک بگیرد اما بهتر است رانندگی ۳ تا ۵ ماه به تعویق افتد.
 


 
▪ خواب بیماران چطور؟ چه توصیه ای برای بهبود وضعیت خواب آنها دارید؟
ـ ما برای خواب بیماران هیچ محدودیتی قایل نمی شویم و بیماران هر طور که راحت ترند می توانند بخوابند ولی هنگام خواب نباید آویز گردن را خارج کنند چون ممکن است دست ناخودآگاه در موقعیت نامناسبی قرار گیرد.
 

 


▪ با توجه به توضیحاتی که دادید و توصیه های تان، آیا بیماران می توانند بهبود کامل خود را به دست بیاورند؟
 ـ هیچ عمل جراحی در پزشکی صد درصد موفق نیست و هر عمل جراحی درصد خطایی دارد. در این ناموفق بودن، فاکتورهای متعددی نقش دارند. برحسب نوع عمل، بازتوانی بیمار و عوامل دیگر میزان موفقیت فرق می کند اما موفقیت عمل معمولا ۹۰ تا ۹۷ درصد ذکر می شود و رضایت بیماران بعد از عمل بیش از ۹۰ درصد است و پزشکان نباید هیچ قولی در مورد موفقیت عمل به بیمار بدهند.
 
 
منبع :  پرنیان پناهی _  روزنامه سلامت

می پسندم ( 0 نفر)
اشتراک گذاری :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved