نام کاربری
رمز عبور

فراموشی رمز عبور

چای سبز و مزایای آن

 

نوشيدن چاي در بين ما ايرانيها بسيار رايج است و بعضا ديده شده بسياري از افراد به اين نوشيدني مطبوع، اعتياد خاصي پيدا ميكنند. امروزه مصرف چاي سبز نه به اندازه چاي سياه، ولي به مقدار بسيار زيادي افزايش پيدا كرده، و حتي اين سوال از دهان بسياري از افراد، مخصوصا آنهايي كه از اضافه وزن زيادي برخوردارند شنيده ميشود كه آيا ميتوان برای لاغری چای سبز بنوشم؟!این سوال اشتباهی است که خیلی از افراد درباره چای سبز ميپرسند.

 چای سبز یکی از نوشیدنی‌هایی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. گروهی آن را به دلیل خواصش می‌خورند و تعدادی هم با این انگیزه که نوشیدن چای سبز آنها را از شر چربی‌های اضافه شان خلاص می‌کند، آن را انتخاب می‌کنند. حالا سوال اینجاست که آیا واقعا نوشیدن چای سبز، نقشی در سوزاندن چربی‌ها و مقدار کالری مصرفی روزانه ما دارد؟

 

مزایای چای سبز:

تفاوت اصلی چای سبز با چای سیاه یا همان چای معمولی که اغلب مورد استفاده قرار می‌‌گیرد تنها در نحوه فرآوری آنهاست. در مورد چای سیاه فرایند تخمیر یا ماندن برگ چای، مدت زمان بیشتری طول می‌کشد‌ در نتیجه چای به رنگ تیره در می‌آید؛ اما در چای سبز، تخمیر کامل انجام نمی‌گیرد ‌به همین دلیل رنگ آن تا اندازه‌ای تغییر می‌کند. اما جدا از رنگ، ویژگیهای برگ چای نیز تحت‌تاثیر این تخمیر دچار تغییراتی می‌شود. مسلما وقتی تخمیر در مدت زمان کمتری انجام گیرد، مواد مغذی موجود در برگ چای که مهمترین آنها از نظر سلامت تغذیه‌ای، فلاونوئیدها یا ترکیبات آنتی‌اکسیدانی گیاهی هستند، بیشتر حفظ می‌شوند. از همین روست که در برگ چای سبز ترکیبات آنتی‌اکسیدانی و فلاونوئیدها به مقدار قابل توجهی بیشتر از چای سیاه هستند. فلاونوئیدها در حقیقت اصلی‌ترین آنتی‌اکسیدانهای موجود در برگ چای هستند که رادیکا‌ل‌های آزاد را در بدن خنثی می‌کنند و به سالم نگه‌داشتن سلول‌ها و بافت‌های بدن کمک می‌کنند. از این نظر میتوان گفت مزایای مصرف چای سبز به دلیل داشتن ترکیبات آنتی‌اکسیدانی در مقایسه با چای سیاه بیشتر است. تاکنون ۳۰۰ ماده فعال در چای سبز شناخته شده که در بین آنها میتوان از ویتامین ها : B2. B. A. B12 ، مواد معدنی : کلسیم ، منیزیم، فلورید ، مواد عالی : مس، نیکل، روی و … نام برد . در کنار مقدار، زمان نوشیدن چای هم بسیار مهم است. موضوعی که باید در این خصوص درنظر گرفت، تاثیر چای بر کاهش جذب آهن است. خیلی‌ها تصور می‌کنند تنها چای سیاه است که موجب کاهش جذب آهن می‌شود و خوردنش را باید حداقل یک ساعت بعد از غذا به تاخیر انداخت؛ درصورتی که از این نظر، تفاوتی بین چای سبز و سیاه وجود ندارد، زیرا ترکیبات آلکانوئیدی و پلی‌فنول‌های موجود در هر دو نوع آنها مانع جذب این ماده معدنی ارزشمند می‌شود. در حقیقت ترکیبات آلکانوئیدی که در چای وجود دارد اجازه نمی‌دهد آهن، روی یا حتی کلسیم موجود در غذا جذب بدن شود. به عبارت دیگر، ترکیبات آلکانوئیدی در دستگاه گوارش به آهن، روی و کلسیم که از عناصر ضروری تغذیه سالم هستند متصل می‌شوند و اجازه نمی‌دهند این عناصر جذب بدن شوند. بنابراین برای جلو‌گیری از این عارضه، توصیه می‌کنیم بلافاصله بعد از صرف غذا به‌خصوص زمانی که وعده غذایی شما منبع خوبی از این عناصر است چای ننوشید؛ چه چای سبز و چه چای سیاه. از آنجا که معمولا کمبود آهن در خانمها و دخترخانمهای جوان بیشتر به چشم می‌خورد، به این دوستان توصیه می‌کنیم در مورد زمانی که به نوشیدن چای اختصاص می‌دهند و حفظ فاصله آن با زمان صرف غذا دقت بیشتری به خرج دهند. تاثیر چای و تداخل آن بر جذب آهن در رژیمهای غذایی با منبع گوشت ، از نظر جذب این ماده مغذی مشکلی ایجاد نمی‌کند ولی در منابع غذایی غیرگوشتی موجب بروز تداخل می‌شود. به‌طور کلی، آهن در مواد غذایی به دو شکل منابع "هِم" که در انواع گوشت‌ها یافت می‌شود و منابع "غیرهِم"  که در تمامی مواد غذایی گیاهی است به چشم می‌خورد. بررسی‌ها نشان داده‌اند که ترکیبات موجود در چای می‌توانند با آهن غیر هِم ترکیب شده و جذب این نوع از آهن را پایین آورند. بنابراین توصیه می‌شود چای (چه سبز، چه سیاه) همراه غذاهای غیرگوشتی مصرف نشود؛ زیرا سبب بروز تداخل و کاهش جذب آهن می‌شود . چای سبز یک منبع طبیعی بدون چربی و کربوهیدرات، متشکل از کافئین، تئوفیلین، نیافین و آنتی‌اکسیدان‌هایی مثل فلاونوئیدهاست. در حقیقت مصرف چای علاوه بر این موارد تامین‌کننده رنگدانه‌هایی است که بدن ما قادر به دریافت آن از راههای دیگر نیست. بسیاری از علاقه‌مندان به چای سبز فکر می‌کنند این چای کافئین ندارد درحالیکه همان مقدار کافئینی که در یک فنجان چای سیاه وجود دارد، در چای سبز هم موجود است. تفاوت بین چای سبز و سیاه بیشتر در خاصیت آنتی‌اکسیدانی آن‌هاست که آن هم از زمان کمتر تخمیر برگ چای سبز نسبت به چای سیاه ناشی می‌شود. نوشیدن چای سبز یا هر نوع نوشیدنی دیگری که به‌عنوان لاغر‌کننده از آن یاد می‌شود، هرگز نمی‌تواند به تنهایی چنین ویژگی را در پی داشته باشد و صرفا یک سو ‌استفاده کاملا تبلیغاتی است. برای کاهش وزن، کنترل میزان کالری دریافتی در طول روز و البته فعالیت‌های ورزشی همزمان، مناسبترین گزینه است. ورزش و انجام فعالیتهای فیزیکی نه تنها سوخت‌وساز بدن را بالا می‌برد بلکه برای سلامت قلبی، ریوی و ماهیچه‌ای ما هم بسیار مفید است، البته یادآوری این نکته ضروری است که نقش ورزش در سوزاندن کالری‌های مصرفی هم در گرو کنترل مقدار کالری دریافتی ما به‌طور روزانه است. چای سبز علاوه بر داشتن انواع ویتامین‌ها، باعث کاهش کلسترول در خون هم می‌شود که این موضوع خطر حمله قلبی و امراضی از این دست را تا اندازه‌ای پایین می‌آورد. همچنین مصرف چای سبز می‌تواند از بروز بیماری‌های قلبی- عروقی جلوگیری کند. اما به شرط آنکه متعادل مصرف شود. وجود رادیکال‌های آزاد در سرخرگ می‌تواند منجر به بروز بیماری‌های قلبی- عروقی شود. درحالیکه ترکیبات فلاونوئیدی موجود در چای سبز می‌توانند از پوشش درونی سرخرگ در برابر رادیکال‌های آزاد محافظت کنند و به این وسیله از بروز بیماریهای قلبی جلوگیری کنند. از سوی دیگر کاتچین موجود در چای سبز فعالیت آنزیم لیپاز را که مسئول هضم چربی‌ها در لوزالمعده است را مهار می‌کند. در نتیجه شکستن چربی با سرعت بسیار کمتری صورت می‌گیرد و چربی خون هم با سرعت کمی بالا می‌رود. باید دقت کرد تمام این خواص تنها زمانی قابل اتکا هستند که چای سبز به مقدار متعادل و بدون همراهی با شکر و شیرینی مصرف شود. در این شرایط حتی میتوان روی نقش مثبت چای سبز در کنترل فشار خون و متعادل کردن آب و املاح در بدن هم حساب کرد. علاوه بر این، در تحقیقات مختلف به این نکته اشاره شده که مصرف چای سبز می تواند تاثیر بسیار چشم گیری در پیشگیری از بروز سرطان هایی مانند سرطان روده بزرگ و تخفیف علائم و نشانه های افسردگی داشته باشد. در فصل‌های گرم سال مثل تابستان و گاهی بهار از آنجا که با گرم شدن هوا، میزان تعریق بدن افزایش پیدا می‌کند، بدن به‌طور طبیعی برای تامین آب از دست رفته نیاز بیشتری به مایعات پیدا می‌کند. در این شرایط بهترین راه جبران، نوشیدن آب ساده است. اما از آنجا که عرق کردن باعث می‌شود مقدار زیادی از آب و الکترولیت‌های بدن دفع شود، چای هم می‌تواند در کنار آب به‌عنوان یک نوشیدنی مناسب به شمار رود. در این شرایط چای به‌خصوص چای سبز به دلیل همراه داشتن آب و الکترولیت‌‌ها و املاح می‌تواند به حفظ و تعادل آب و املاح در بدن کمک کند. نقش چای سبز به‌خصوص در مورد افرادی که به دلیل شرایط کاری زمان زیادی را در معرض آفتاب قرار دارند، برای تامین املاح مورد نیاز بدن آنها بسیار زیاد است. قرص هاي چاي سبز،  در صورتی که تنها حاوی گیاه چای سبز باشند، دقیقا همان خاصیت چای سبز را دارند و مصرف این قرص ها نیز مانند چای سبز باید بر اساس قاعده باشد، زیرا زیاده روی در مصرف این قرص با وجود آنکه گیاهی و طبیعی است می تواند همان عوارض چای سبز را داشته باشد. افزایش بیش از حد دمنــوش چــای سبـــز، کپسول ها و قرص هایی که از این گیاه دارویی وجــود دارد، عوارض جانبی متعددی را به همراه دارد. سوء مصرف این گیاه دارویی ممکن است عوارضی مانند سردرد، اختلال در عملکرد دستگاه گوارش، اسهال و تهوع را به همراه داشته باشد که با اصلاح شیوه مصرف به مرور مرتفع می شود. اما از طرفی افزایش فشار خون، تغییرات خلقی و تحریک پذیری، بی قراری و نامنظم شدن ضربان قلب نیز از جمله عوارض جانبی مصرف بیش از اندازه این گیاه دارویی در طول روز است که باید بلافاصله پس از مشاهده آن برای بررسی و پیشگیری از شدت آن با متخصص یا پزشک مشورت شود.

 

 روش نگهداری و دم کردن چای سبز :

برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره بریزید و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید. برای هر نفر ١ قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، ١ لیوان آب داغ با دمای ٨٠ تا ٨٥ درجه به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت ٧ تا ٨ دقیقه بگذارید. سپس آن را بنوشید. چای سبز مانند چای سیاه نیازی به دم کردن روی حرارت ندارد.

می پسندم ( 9 نفر)
اشتراک گذاری :

مقالات مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

Copyright © 2013 OnlineSalamat.com All right reserved